Stichting leven met stemmen.

stemmen horen accepteren en begrijpelijk maken

Diagnostiek en intrumenten

Hoewel sociale en klinische psychiatrie andere uitgangspunten hebben, baseren beide hun behandeling op grond van een diagnose. Gebaseerd op ons eigen en andere onderzoeken bij stemmen hoorders zijn we tot de conclusie gekomen dat een diagnose op grond van gedrag en beleven, zoals met de DSM gebeurd, te weinig informatie oplevert om zicht te krijgen op de redenen voor dat gedrag en beleven. Daarom prefereren wij een proces diagnose waarin men nagaat in hoeverre de verschillende klachten een reactie op elkaar zijn, maar ook in hoeverre de afzonderlijke symptomen begrijpelijk te maken zijn als reactie op gebeurtenissen in de levensgeschiedenis.

Proces diagnose

 (zie Romme & Escher "Werken met stemmenhoren, een gids voor hulpverlening", Hfdst. Drie)

 De proces diagnose vraagt om een systematische manier van werken, die begint met vast te stellen wanneer de eerste klacht zich voordeed. Dit maakt het mogelijk na te gaan of alle daarop volgende klachten al of niet een begrijpelijke reactie zijn op de eerste. Het hele complex van symptomen en wanen, verwarring, inadequaat affect, concentratie problemen, verminderde activiteit en initiatief, sociale isolatie, etc.wordt dus in kaart gebracht. In geval van stemmen horen kunnen de symtomen allemaal optreden als reactie op de stemmen. Het kan ook zijn dat stemmen horen niet het eerste symptoom is en zelfs niet het belangrijkste. Het hele symptomen complex kan het gevolg zijn van het zich sociaal terug trekken van de patiënt na een traumatische ervaring. De stemmen kunnen dan op een later tijdstip ontstaan zijn.

 Voor proces diagnose is het essentieel vast te stellen wat eerst komt en wat een reactie is op de eerste klacht. Over die eerste klacht wordt zo veel mogelijk informatie gewonnen. Als stemmen horen een belangrijk storende klacht is, dan gebruiken we een interview (zie Maastrichts stemmen horen interview), dat specifiek gericht is op informatie over het stemmen horen. Als een storend persoonlijke overtuiging de belangrijke klacht is dan hebben we een specifiek interview dat deze klacht in kaart brengt (link). Hetzelfde geldt voor zelfverwonding. Ook hiervoor ontwikkelden we een specifiek interview (link).

 Wanneer deze primaire klachten samen hangen met traumatische gebeurtenissen of met problemen met het hanteren van bepaalde emoties of situaties kan met het interview worden achterhaald hoe de specifieke sensibiliteit van de patiënt is ontstaan. Dit gebeurt niet via een chronologie van de levensgeschiedenis maar door te vagen naar de levensomstandigheden waarin de eerste klacht optrad. Wat er gebeurd is in de tijd dat het eerste symptoom optrad, maakt een relatie met dat symptoom eerder duidelijk dan een onafhankelijk daarvan opgestelde levensgeschiedenis met vele gebeurtenissen die mogelijk niets te maken hebben met het symptoom.