Stichting leven met stemmen.

stemmen horen accepteren en begrijpelijk maken

Waarom Emancipatie

Er zijn redelijk veel mensen in onze samenleving die stemmen horen en daar nooit psychiatrisch ziek van geworden zijn (zie ondersteunend onderzoek werk R&E). Deze groep is veel groter dan die van de stemmen hoorders die patiënt geworden zijn. En toch als je iemand vraagt of hij wel eens van "stemmen horen" gehoord heeft dan reageert bijna iedereen met "Je bedoelt schizofrenie" Dat is dus discriminatie en om discriminatie te doorbreken is emancipatie nodig.

Het gebruik van labels

De behoefte aan labels is in onze maatschappij heel gewoon en het zijn vaak derden die labels gebruiken, zoals bedrijven die merknamen gebruiken om onderscheidende kenmerken over te brengen aan de consument. In vele situaties heeft labelen zeker zin. Maar het kan ook tot misbruik leiden met name in de geestelijke gezondheidssector, meestal vanwege overmatige versimpeling.

We zijn of Normaal of Abnormaal

Het zijn in de geestelijke gezondheidssector sterk denigrerende termen. Dat komt omdat door stigmatisering aan het label vooral de vervangende betekenis wordt gegeven van ìwat de waarde van mensen voor ons isî, in plaats van de primaire betekenis ìwat zij feitelijke zijn of doenî. Dan worden mensen, die als abnormaal gelabeld zijn, gezien als gevaarlijk, worden met wantrouwen benaderd, krijgen de belangrijke banen niet, kunnen geen leningen afsluiten (hypotheek) en krijgen (althans in Engeland) geen rijbewijs. De positieve kanten worden vaak niet onderkend.

Voorzichtig gebruik en nieuwe termen

Gezien het gewicht dat aan de denigrerende uitleg wordt gehecht zouden we ze heel voorzichtig moeten gebruiken ñ of beter nog zouden we nieuwe termen moeten zoeken om deze verschijnselen te beschrijven. Bijvoorbeeld het woord psychose vervangen door emotionele crisis episode. psychotische symptoom vervangen door het reÎel bestaande zoals stemmen horen of beelden zien en wanen vervangen door bijzondere persoonlijke overtuiging.

Stemmen horen onterecht labelen als symptoom van ziekte

Aangenomen kan worden dat er op de wereldbevolking ongeveer 250 miljoen mensen zijn die stemmen horen, met andere woorden een stem horen, zonder waarneembare bron in de buitenwereld, die zij niet als hun eigen stem ervaren. Op dit moment en zeker in de westerse samenleving wordt stemmen horen direct in verband gebracht  met krankzinnigheid of ziekte en met schizofrenie in het bijzonder. Herhaald epidemiologisch onderzoek heeft uitgewezen dat stemmen horen voorkomt in ongeveer 4% van de algemene bevolking. Uit dit soort onderzoek kan men berekenen, dat slechts een op de zes  mensen, die stemmen horen voldoen aan de criteria, die men aan de toch al wetenschappelijk twijfelachtige diagnose schizofrenie stelt.
Dat wil zeggen dat ons generaliserende en bevooroordeelde denken over een zesde van de totale groep, het voor al die anderen moeilijk  maakt om vrij met hun ervaring  om te gaan en er over te praten met anderen. Kort gezegd 84% van de stemmenhoorders wordt gediscrimineerd op grond van 16% die inderdaad ziek zou zijn. Dit is een heel duidelijk voorbeeld van het probleem van onterecht labelen en het antwoord op de vraag waarom het stemmen horen nog altijd als zo bijzonder wordt beoordeeld. 

Is dit altijd zo geweest

In vroeger tijden hebben allerlei beroemdheden stemmen gehoord en daar vrijelijk over gesproken, te weten de filosoof  Socrates, de dichter William Blake de componist Robert Schumann, de filosoof Emanuel Swedenborg, Mohandas K. Gandhi, Martin Luther King jr. Elisabeth Kubler-Ross. En ook alle stichters van Godsdiensten. (zie ook bij menselijke variatie)

Hoe ontnuchterend erbij stil te staan hoe onze wereld er vandaag had uitgezien als deze grootheden in ons geestelijk en spiritueel gedachtegoed zich hadden moeten verschuilen uit angst voor sociale bespotting en zelfs verbanning, zoals verlies van aanzien of uitstoting uit werk, zoals stemmenhoorders, die nu kunnen ervaren.
In onze ijver alles netjes in vakjes "normaal" en "abnormaal"  onder te brengen lopen wij het risico uitzonderlijke geesten van wie de ontwikkeling van onze beschaving juist afhankelijk is geweest te marginaliseren.

Standaard en niet-standaard brein.

Als terminologie zo belangrijk is en "normaal"/ "abnormaal" niet werkt, wat kunnen we dan gebruiken.
Een stap in de goede richting zou kunnen zijn, dat we van mensen zouden zeggen dat ze een standaard of een niet-standaard brein hebben. Kleine verschuivingen in taal gebruik hebben vaak radicale veranderingen in betekenis tot gevolg . Wat denkt u dat er zou gebeuren als we de mystificerende term psychose inderdaad zouden vervangen door emotionele crisis periode. Zie voor uitgebreider informatie het PDF file "Het labelen van ons brein".